Sebebi var. Canım yanıyor …

İktisat 1’in güzeline yazıyorum bu mektubu.

Ne kadar seni ifşa etmemeye çalışacak olsam da yazarken ne “ben” benim ne de yazdımlarım benim. O yüzden şimdiden hatalarım affola.

Son günlerde sürekli kilitleyip açtığın o Instagram hesabın var ya…

Artık bakmıyorum senin fotoğraflarına. Paylaştığın 2,3 manzara resmi var. Onları düşünüyorum her gece.

Acaba neler hissettin onları paylaşırken, o resimleri senin için değerli, kılan şey neydi diye binbir senaryo kuruyorum kafamda.

Kolay olmuyor tabi, sadece sınıfa girişinden sırada oturuşundan seni tanımaya çalışmak.

Keşke bir kere de olsa gelsek göz göze.

Ya da göz göze gelmesek de olur. Başkasıyla konuşurken sesini duysam da yeter bana.

* * *

Seni en çok ben seviyorum iddiasına girmeyeceğim ama benden daha çok mutlu edebilecek kişilerin olduğu kesin.

Bu yüzden girmiyorum o iddiaya. Seni benden daha çok mutlu edecek kişilerin varlığı…

O yakıyor işte canımı.

O narin elleri hiç tutamayacağım aklıma geldikçe boğazımda düğümlenen şey “madden”

Yastıkları ıslattığım gözyaşlarım “manen” kavuruyor kalbimi.

Neyse bu sefer gözyaşı dökmeden tamamlamam lazım sana mektubumu.

Büyük, çekik gözlerine de, iri elmacık kemiklerine de iyi bak olur mu?

Tagged: , , , , , , , , ,