boşluğa tırmanmak

aslında sadece kimsenin bana aşık olmadığını/olmayacağını sorgulayıp gönderecektim itirafı. ama sonra durumun çok daha başka olduğunu hissettim. bir an öyle hissettim nedense. her şeyden öyle uzak görüyorum ki kendimi. yaptığım her şeyi zorla yapıyorum sanki. beni hayatta mutlu eden hiçbir şey yok. ve böyle ölüp gidecek olmak canımı çok sıkıyor. benim gibi neşeli bir insanın bu hale gelmesi çok vahim geliyor bana. şimdi bile insanlara gülücükler dağıtırım, ama içim öyle ki. anlayacağınız gerçekten sevip sevilseydim de biri tarafından, bilmem gerçekten mutlu olur muydum. ki büyük hayalleri olan birinin, hayatının yetişkinliğe evrilen şu zamanlarında hayalinin sadece sevilmek olmaya başlaması da ayrı . ne kadar tuhaf. anlamsız geliyor. bir anlamı olmalıydı şu yaşamın. varoluş sancıları çeken filozoflardan beter hissediyorum kendimi. belki sevilmek dışında bir anlamı. kazanmak işini eline almak dışındaki bir anlamı olmalıydı. ayakların üzerinde durmak dışında bir anlamı. sahih bir anlamı. hatta “ele güne muhtaç olmayalım inşallah.” dışında bir sonucu olmalıydı bu yaşamın…

alakasız ama buyrun dinleyin:

ve ötesi’nden önce biz yapmalıydık nakba diye bir şarkı.

Tagged: , , , , , ,